Een schilderij aan de muur, kunst in de kerk of kiezen voor de kunstacademie: binnen de reformatorische wereld is het niet altijd vanzelfsprekend geweest. Waar komt die terughoudendheid tegenover beeldende kunst vandaan? En is dat inmiddels aan het veranderen? Binnen de reformatorische wereld is de stap naar een kunstacademie lange tijd niet vanzelfsprekend geweest. Toch ziet kunstenaar en voormalig docent Jan den Ouden een duidelijke verandering. Toen hij begon als docent beeldende vorming, zorgde het al voor verbaasde reacties als drie leerlingen naar de kunstacademie wilden. Later groeide vanuit zijn lokaal een hele stroom kunstenaars. Kunstenaar en oud-leerling Jan Pieter Foppen herinnert zich de vrijheid in de lessen van Den Ouden. „Het was eigenlijk gewoon één grote werkplaats”, vertelt hij. „Leerlingen konden schilderen, etsen of zeefdrukken en kregen ruimte om te experimenteren.” Volgens Foppen stimuleerde die omgeving leerlingen om voor de kunst te kiezen.